Mircea Cărtărescu – De wetenden

Dit is een boek dat Michaël Zeeman zou hebben bejubeld. Een boek over verleden en herinnering. Persoonlijke herinneringen in eerste instantie, maar later meer en meer gedeelde herinneringen die uiteindelijk alles in zich hebben: de hoofdpersoon, zijn familie, zijn land, de wereld. Hierdoor is De wetenden bovenal een oneindig boek, met een eindeloos Droste-effect.

Het begint eenvoudig, met de jonge schrijver Mircea die uitkijkt over het nachtelijke Boekarest. Maar al gauw val je via zijn mijmeringen door het ene gat na het andere, steeds dieper zijn herinneringen in. Dat het daarbij juist om dat vallen gaat en niet om de landing lijkt de enige logische conclusie die je uit dit boek kunt trekken. Zoek vooral niet naar de antwoorden, maar geniet van de vele mooie beelden en groteske visioenen die Cărtărescu je voorschotelt. En bedenk daarbij dat hij dit waanzinnige boek stiekem gewoon in de Watergraafsmeer schreef, tijdens zijn verblijf als gastdocent aan de Universiteit van Amsterdam, zoals hij onlangs in een interview in de Volkskrant bekende.

‘Uit de glinstering van de straal, niet langer dan een nanoseconde, was zo plotseling de stad Amsterdam verschenen, met elk van zijn vierduizend Vlaamse huizen, waarvan de statige gevels weerspiegeld werden in de grachten, die net als de kanalen van het binnenoor een halve cirkel vormden’ (p. 439).

En dan nu een verfrissende duik in het zwembad.

De Bezige Bij, 2010
Oorspronkelijke titel Orbitor. Aripa stângă, 2007
Vertaald uit het Roemeens door Jan Willem Bos
480 pagina’s

Facebooktwitterlinkedinmail

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *