Laatst was ik in Duitsland. Vrienden bezoeken, cultuur gecombineerd met currywurst, maar bovenal om te wandelen. Vanaf Osnabrück naar het noorden, de Hünenweg af, eerst door de uitlopers van het Teutobürger Wald, daarna Moorlandschap. Wandelen combineert niet alleen sport met ontspanning, het is ook aangenaam langzaam; een vorm van slow travel, zo u wilt. Bij mijn collega A. rolde er bij de combinatie jonge man + wandelen + Duitsland gelijk een boek uit van Markus Seidel, met de prachtige titel Umwege erhöhen die Ortskenntnis. Beter kan ik het niet zeggen. Gewapend met dit boek ging ik op stap, met dien verstande dat ik nog nooit een boek in het Duits had gelezen. Uiteraard heb ik dit op school wel moeten doen, maar ik heb nog het tijdperk meegemaakt dat je een boekverslag zo van Internet kon plukken en dat je docent dat dan niet doorhad. Die tijden zijn inmiddels voorbij, begrijp ik.

Duits lezen anno 2014 gaat, langzaam maar vrij zeker. Umwege erhöhen die Ortskenntnis begon ik in te komen. Eenmaal terug in Osnabrück aangekomen besloot ik bij de lokale boekhandel Wenner wat meer Duits leesvoer in te slaan. Ik dacht, waarom niet begonnen met een van mijn favoriete jeugdboeken, De meester van de zwarte molen van Otfried Preußler, in het Duits Krabat genaamd. Ik had dit boek een paar dagen ervoor al bij onze vrienden in de kast zien staan en de eenzame Hexentanzplatz die ik de vorige dag in de bossen was tegengekomen deed me nog er nog eens aan denken. De Umwege moesten even wijken voor dit jeugdsentiment in een nieuw jasje.

Het is erg prettig te ervaren hoeveel je van zo’n boek nog weet, ook zoveel jaren later. Het verhaal van de jongen Krabat die aan het werk gaat op een zwarte molen en samen met zijn mede-molenaarsleerlingen les in de duistere kunsten krijgt van de duivelse molenaar. Een boek dat, toen het uitkwam in 1971, waarschijnlijk ook al prettig ouderwets aandeed, met zijn sfeervolle setting op het 18e eeuwse Oost-Duitse platteland. Er waren veel Duitse woorden die ik niet onmiddelijk begreep, maar door de grote herkenning vormde dat geen probleem; de context wees me steeds wat werd bedoeld. Een boek lezen in een taal waarin ik nog niet zo’n hoog niveau heb is een prettige uitdaging merk ik. Soms knarst het bovenin, maar het stimuleert ook. De genoegens iets in de originele taal te lezen zijn groot. Dat weekje Duitsland, kortom, heeft me (al was het alleen voor de currywurst) meer gebracht dan verwacht. Ik heb inmiddels een nieuwe categorie 'auf Deutsch' aangemaakt en ik hoop daar binnenkort meer Duitse boeken aan toe te kunnen voegen. Tips met niet al te moeilijke Duitse boeken zijn welkom!

9 Maart 2014

Deutscher Taschenbuch Verlag, 2014
Oorspronkelijk verschenen, 1971


Comments

An excellent read, this classic adventure novel (the first on the list for the Novels of Quest and Adventure course). Short, punchy and quite gruesome for a children's book. A good thing, because adult readers can enjoy it equally. Nice bits with treasure hunting and especially the complex character of Long John Silver. Most of it has since become standard pirate fare, but in this original it's still innovative and quite cool.

3 February 2009

Comments

Very nice book indeed, both to read and to have read. It is fast-moving, going from one absurd scene to the next. Throughout Alice meets a host of (mostly unfriendly) people and creatures. It's nice to know what people mean when they mention the Mad Hatter's tea party (whose picture is also on a few Genesis records by the way). Good for the Bildung of an English student and quite enjoyable as well.

23 July 2008

Comments
 

reading now


Categories